Salamat kay ateng sa pictyurs.
Anawangin is a 20-minute-motor-boat-ride away from the Pundaquit island. Paghinto pa lang ng aming van, laksang-laksang boatmen na ang nag-aantay sa amin. Boatmen talaga? Siyempre, sosyal mode has been turned on. Kelangan susyal kami all the way until this tour is over. Puede naman din mag bitch, este beach mode sa Pundaquit.
 |
Anawangin.
What makes it good a camping site is that the place is full of pine trees at nabuhay silang lahat sa sand. The white sand is so fine kaya keri lang maglakad ng naka paa habang nage-emote.
 |
Twilight.
The pine trees kept the place cool under the scorching heat of the sun. Mainit sa umaga, hindi naman ganun kalamig sa gabi. Tamang-tama lang ang lamig sa madaling araw.
 |
Fine sand.
Para ka na ring nasa desyerto kapag naglakad ka sa buhanginan ng alas dose ng tanghali. Sa sobrang init ng sand, ang pakiramdam ay para kang nasa isang malaking kawali na nakapatong sa bukas na stove. Indescribable pain!
 |
Colorful tents.
Medyo scared kami sa pag assemble ng aming tent dahil hindi kami marunong. Baka kung ano ang kalabasan kapag natayo na. Sabi nga sa itinerary, pitch your own tent. Pagdating namin sa Anawangin, nakatayo na ang mga tents na ito.
 |
| 1 |
Pagkabigay pa lang ng tent, medyo nakatakot na kami, but we tried our best to set it up, with the help of some guys. And hurrah for us, we made it! Hindi naman pala ganun kahirap. At kahit akong magisa, I think, makakaya ko naman mag set up. At madali lang din namin nailigpit ang tent kinabukasan!
 |
Bonfire.
That night, pagkatapos kumain, para kaming mga baboy na alagain na nagsipagtulog agad. At 8pm, nasa loob na kami ng tent at nakahiga na. Mga pagod kasi kaya antok na antok. Yung ibang grupo na kasama (not the maharlikas) ay gumawa ng bonfire. May mga bitbit pa naman akong sausages and marshmallows, pero hindi man lang nagamit! Sayang!
 |
Dahil maharlika rin naman kami, mga sosyal din ang aming baon! Nakakaloka, sa sobrang takot na baka gutumin kami, ang dami naming baon at hindi namin naubos!
 |
Hindi naman namin baon itong pakwan, but we were given these generous servings of this fruit! Yung mga kasama naming grupo, hati-hati pa sila! Okay din pala kapag konti lang kayong magkakasama, mas maraming pagkain ang ginigive love!
 |
It is a must that you bring any kind of pampailaw, or else, aaninagin mo na lang ang mga gamit mo sa dilim. Hindi kasama sa tour ang mga gasera para mag ilaw. Thank goodness, nagdala ang isa sa amin ng lamp. Sosyal ang aming lamp. Kamusta naman ang mga maharlikas? Very intimate ang kanilang dinner dahil wala silang la-la-la-lampara. La-la-la-lampara. La-la-la-la-la-la-la...
 |
And our baon minus the coke. Binuyla namin ang coke sa isla. May nagtitinda pala at maharlika ang pagkaka charge for a 1.5L of Coke. Seventy pesos! Kaya kung kayo ay magagawi dito, please magdala ng sariling coke. Puede na rin kaming magtinda sa sobrang dami naming dala.
PS. Hindi pa kasama ang mga de-lata at iba pang chichirya dito.
 |
0 comments:
Post a Comment